ریاضت اقتصادی مساوی فشار بیشتر نیست
ریاضت اقتصادی الزاما قرار نیست فشار را بر همه بخش ها آن هم با هدف کاهش هزینه ها وارد کند، بلکه یک نقشه راه منسجم و هوشمندانه برای خلق ارزش در شرایط بحران است.
ریاضت اقتصادی، از آن دست واژگان سخت و دشوار در ادبیات اقتصادی کشورها یا سازمان هاست که با دوره های سخت ریاضتی و کمبود منابع و امکانات عجین شده است؛ هرچند بخشی از برنامه عملیاتی ریاضت اقتصادی به کاهش هزینه ها متمرکز است اما در دنیای امروز روش های جایگزین هم برای کاهش تلخی های ریاضت اقتصادی وجود دارد که با اجرای آنها سازمان ها توانسته اند از دوره بحران عبور کنند.
ارائه نقشه راه ریاضت اقتصادی با رویکرد خلق ارزش در مسیر اصلاح، چابکسازی و افزایش بهرهوری بخشی از مسیر جدید ریاضت اقتصادی است. سازمان ها این مفهوم را با برنامه های عملیاتی مانند بودجه های انقباضی، کاهش هزینه های غیرضرور، افزایش قراردادهای متنوع، گسترش شبکه مشتریان و ذینفعان و ….. اجرایی می کنند. همانطور که می بینید بخشی از برنامه ها صرفا با فشار آوردن بر مجموعه همراه نیست و به دنبال توسعه بازارها و شبکه فروش است.
در اصل ریاضت اقتصادی با این محورها، به خلق ارزش و ساختن یک سازمان چابک تر منجر می شود، مدیرانی که در جایگاه تصمیم گیری سازمان قرار دارند می توانند با ترکیب هوشمندی و برنامه ریزی، ریاضت اقتصادی را به یک تجربه علمی برای کم کردن آفت های سازمان تبدیل کنند.
اجرای این سیاست، به یک نقشه راه نیاز دارد. این نقشه مجموعه ای از انتخاب های آگاهانه است تا منابع محدود بیشترین اثر را داشته باشد، در این مسیر باید از خود بپرسیم که چه چیزهایی واقعا ارزش خلق می کنند، کدام بخش ها موتور رشد آینده است و در نهایت سازمان به روندی برسد که با با حذف هزینه های کم اثر به آزادسازی انرژی سازمان کمک کند.
در این راه به تقاطع چابکسازی هم برخورد خواهیم کرد جایی که
- تصمیمگیری سریعتر
- فرآیندهای سادهتر
- تیمهای توانمندتر
جای خود را به روندهای فرسایشی، تصمیم های کند و تیم های کم اثر می دهد.
اگر نقشه راه ریاضت اقتصادی درست طراحی شود، بهرهوری نتیجهای ناگزیر است و خروجی بیشتر با منابع برابر حاصل می شود.
